Tuesday, July 28, 2009
Friday, July 17, 2009
Top TEN Things I Realized While Watching The PBA Finals
10. Lia Cruz is just effing HOT I would like to start a fans club honoring her.
9. The voice of Patricia Bermudez-Hizon during the awarding ceremonies while she's calling all the SMB players is just so annoying. The PA announcer should be the one doing the job.
8. MVP Jayjay Helterbrand has been playing hurt all series long due to a hamstring injury. I love the character of the guy. Meanwhile, all Mark Caguioa can do right now is shoot a commercial and show off his hairstyle in public while his nursing his sore pussy.
7. I kinda miss the voice of Ed Picson doing a PBA Finals game. Mico Halili is the best in the BUSINESS right now considering the monickers and the statements he invented like "the man with a million moves", "miracle of biblical proportion", "a precarious one point lead", "extra rice company" and my favorite - "The Championship Capital of the Philippines".
6. Seriously, Mick Pennisi is a white version of LAMAR ODOM.
5. Chris PACANA of Ginebra and CAV'S Delonte West has something in common. They looked like the characters in ABS-CBN's "Kambal Sa Uma".
4. With the roster of San Miguel, I don't know how Arwind santos will fit in next season but one thing is for sure, ARWIND will just be an average PBA player because that team is already loaded with talents and stars. And DEYM Burger King for initiating that move.
3. Do you know what the GINEBRA FAN told Danny Ildefonso that made the basketball player went berserk? I have a clue: "Danny, laos ka na. Mag-alaga ka na lang ng baboy!!! B-MEG...B-MEG..."
2. Ginebra has been given all chances to win the title but they still came up short. They have home court advantage, NBA-caliber import and most importantly, they're playing with an 8-man team in every posession - 5 players and 3 referees.
1. Whether it's GINEBRA or SAN MIG who won the title, it doesnt matter to the crowd and to all the PBA fans. They were treated to a great series with all the drama and excitement that happened. And for sure, next conference will be a great battle again of all the teams. I'm WISHING, HOPING, PRAYING and expecting that the RYAN GREGORIO MAGIC will work next conference for PUREFOODS.
Wednesday, July 15, 2009
Long Time Coming

It's been 6 months. It's been the best 6 months of my life. I met different people, not just ordinary people but great ones. I worked for the first time. And yeah, for the first time I have to take a bigger responsibility.. Enough for all the childish acts, it's time for me to be a man. It's time to prove that I can be in a situation I can excel and I can prove others that I am not hopeless. I was given six months to do everything. For six months, I did. I felt like I was on top of the world. I felt a kind of happiness I can't compare. It's satisfying to my part. When the six months was over, they gave me a chance to go on and pursue a career but I decided that six months is enough. I also need to think about myself. It's like the sports of boxing - a boxer should retire not because he is already marred by injury but while his greatness is still fresh on people's mind.
The company where I worked has been very kind to me. There were ups and down but nevertheless, I considered the office as my home - my comfort zone. People there were just so nice. I forgot every bad thing I have in my past when I'm working. I was determined and I was very passionate. I guess that's what would happen when you are working with people who are mature enough to know how life sucks and how it could fucked you up every single night.
I've been part of a team- different teams. It only means one thing - I need to cooperate which is one thing I hate doing before. Everyday, I considered my teammates as my mentor. I have high respect for them. Experience taught them how to succeed and how to be matured individuals and I told myself that one day I would also have that kind of sense of responsibility that they have right now. When there's a team, there's a coach - and boy ours is really is Phil Jackson-esque. A motivator I would say and unpredictable. Seriously, I never met such a person who believes in me more than how I look into myself. Such a great experience being in that team. Our manager is also nice. Despite what I've been hearing from other people, I have high respect for her. She reminds me of my college girlfriend.
Lastly, the office is where I found contentment. Life does not have to be full of ambition and aspirations. I learned that I would get the satisfaction I would want and the happiness I deserve if I learn how to accept things the way it's being given to me. I get to know myself better. Control my emotions and learn. Yeah, learn everyday even though there is competition. I have worked hard everyday and I know that even if I keep doing the same thing, it won't guarantee me of high stats or commendations but the best thing is that I gained respect from people and I learned how to survive.
I'm much prepared now. I'm now equipped with experience , though little, I believe in the cliche it's the best teacher in life.
I did not quit. I'm still walking right now. I'm still on my journey and I know that I just need to hit a pit stop somewhere to assert myself. I would keep those memories from my past. They would serve as my guiding light. It's been six months, totally a roller coaster ride.
...
...
...
PS: I found love in the office - that's another story though. =)
Wednesday, July 8, 2009
Hindi Ka Kawalan
Kailangan ko lang pala ng tao na gagawa ng maliliit na bagay sa mundo para maging masaya ako. Gusto kong maging almusal sa umaga ang text niya na "Good Morning" at maging energy booster ang salita niya na "Have a Nice Day".
Hindi ko Kailangang ng GIRLFRIEND.
Kailangan ko lang ng tao na nasa tabi ko kapag gusto kong umiyak at haplos pa lang ng malambot niyang kamay ay kakalma na ang pag-iisip ko.
Hindi ko Kailangan ng GIRLFRIEND.
Kailangan ko lang ng tao na ipaparamdam sa akin na mahalaga ako. Na sa kabila ng nakakapagod na araw ay sasalubong sa akin ay yakap niya na papawi sa lahat ng pawis at paghihirap ko sa buhay.
Hindi ko Kailangan ng GIRLFRIEND.
Kailangan ko lang ng tao na marunong umintindi. Bigla akong hahalikan kahit walang dahilan. At ngiti niya ang magiging baon sa pagharap ko sa lahat ng pagsubok sa buhay.
Hindi ko Kailangan ng GIRLFRIEND.
Kailangan ko lang ng tao na kukumpleto sa araw ko. Kailangan ko lang na may kasama ako sa buhay dahil sawa na ako na palaging mag-isa. KAilang ko ng karamay. Kailangan ko ng kakampi. Hindi GIRLFRIEND kundi kaibigan. Kailangan ko ng tao na magmamahal sa akin hindi dahil responsibilidad ang magmahal ngunit dahil isa itong pangangailangan.
Friday, July 3, 2009
All HELL Breaks LOOSE in HoLLyWOOD ::: RON Artest is now a LAKER
KOBE in MANILA ::: July 21, 2009

Mark your calendar GUYs... See you there...
For more info about tickets, visit NIKE.
Thursday, June 25, 2009
Thursday, June 11, 2009
Of Con-Ass, Ignorance of the Law and Premature Election Campaign
We Filipinos are really creative. I'm not against those concepts but if you're one of the people who have attended one the gatherings they have organized, I have few questions for you.
First, have you ever tried to read what is exactly written in the 1987 Constitution about revisions and ammendments?
2nd, do you know what a Constitution looks like?
Third, what is the difference between the 1987 Constitution from an ordinary book of Stephanie Meyer?
Ok, here's my point. We all have a right to freedom of expression - even if it means wasting millions of money to organize an event, paralyzing a business district in the metro, waste of energy, time and effort but lets try to dissect and foresee what might happen with HR 1109.
Okay, after the lower house passed the bill, SENATE would now dispute that their majority votes should be separated from the majority votes of the House Of Representatives which would lead to another heated exchange of arguments, benefit concerts and more prayer rally, hunger strike and FACEBOOK accts. Since the senate would question the process, the house resolution would now be discussed by who else? The Supreme Court. Actually, whether there is senate inclusion or not but since this is a hot topic, the House Of Representatives would always love to have the Supreme Court meddle in the issue. Reason? for the sake of Formality of course. If the Supreme Court found out that the process of ratifying the constitution is illegal then the case is dismissed and we will all end up doing the same routine we are doing every morning. But, here's the big BUT. Assuming that majority of JUSTICES in the SUPREME COURT are bunch of ARROYO allies, then this would all end up to a LATIN process we call as PLEBISCITE.
What the hell is PLEBISCITE? I'm not trying to be a geek or something but here's what I have found out.
According to the 1987 constitution ARTICLE XVII and section 4
Any amendment to, or revision of, this Constitution under Section 1 hereof shall be valid when ratified by a majority of the votes cast in a plebiscite which shall be held not earlier than sixty days nor later than ninety days after the approval of such amendment or revision.
Then what the hell really is a PLEBISCITE?
GOOGLE it. Kidding. But I did use WIKIPEDIA and here's the meaning of the damn word. PLEBISCITE is a direct vote in which an entire electorate is asked to either accept or reject a particular proposal.
It means that even if those congressmen already signed the bill, whatever tactics the ARROYO government have right now to ratify the constitution, whether this leads to a Supreme Court decision or not, why bother at this point in time when the whole damn issue would all be decided with our own THUMBMARK?
The best thing to do right now is READ and UNDERSTAND the whole process in ammending the constitution, WEIGH the ISSUE correctly and maybe we could really end up being a better country by CHANGING the Government system, and exercise your RIGHT as a CITIZEN correctly and decently. WE have a voice in this whole ISSUE. We also have our rights to voice out our opinions so don't let those people you often see in the media fool you because of their own PROPAGANDA.
Watching the rally last night in my TV and watching all those POLITICOS like Mar Roxas who even brought with him his PEDICAB, BINAY with all the GOONS in yellow shirts, Loren Legarda, JV Ejercito, Ping Lacson, JDV, made me think that it's not a rally against a house bill but mainly a Miting de Avance for the 2010 elections. I can't blame them if they would oppose CHA-CHA since they already spent millions with their TV ads. The only bad thing is that the Filipino people are the one suffering from all these media circus. We tend to rely on Ted Failon's TV and RADIO programs or Conrado De Quiros articles instead of reading the real news and understanding the issue based on our own wisdow.
I don't know where this issue would all end up but with or without Cha-Cha, I know to myself that I would still end up doing the same thing I ve been doing every now and then. I never asked for food from the governement, never asked for water when I'm thirsty. I have worked hard for every penny I have in my pocket and this is my way of survival, being INDEPENDENT and self-reliant.
Wednesday, June 10, 2009
My Sweetest Taste Of Sin
REWIND
I woke up one day and found out that I would be living my life alone again. Something I've never done for almost 3 years. I realized how I would start from scratch all over again.
I know I've been through that kind of life before but I hate the idea of adjustments. Later I realized that there are opportunities in front of me. I just need to learn how to grab them. It gave me an idea that I could actually start writing my life story again and make some changes for myself.
FAST FORWARD
I prayed to have a love story like what you would normally hear in a beautiful love song. I dreamed of having a love story like the one you would see in romantic movie and fairy tales. But I found out that a 2-3 minute song is not enough for me to experience everything I need to know and that romantic movies and fairy tale may have happy endings but I know I might ask for a sequel.
I never dreamed of having a perfect relationship. I just want a smooth one. I want to be in my comfort zone. I want someone who would just be there whenever I needed her.
I prayed. I got one.
PLAY.
These past few days have been amazing. God has given me a blessing once more. God has given me an angel. I can't think of anything right now but her face. I can't last an hour without remembering her name. Her voice is music to my ears and her smile is a rainbow after a rainy day.
There are still questions I asked to myself but I found out I never needed answers also. I have learned how to cherish every moment and be contented and at the end of every day I would tell myself - "heaven must be like this"
Saturday, June 6, 2009
Sunday, May 31, 2009
We are ALL WITNESSES
Wednesday, May 13, 2009
Ang Pambansang Perfume
Nagkukwentuhan kami ng kaibigan ko tungkol sa pabango na naamoy niya mula sa kasamahan namin sa trabaho. Sabi niya kasi, kaamoy daw ng Davidoff Cool Waters for Women ang scent ng officemate namin at ng tinanong niya kung ito nga ang nsabing pabango na gamit, ang sagot sa kaniya ay "Hindi, BENCH lang iyan." Kaya ayun, ginawa ko, nagpunta ako ng BENCH store para mag-imbestiga kung anong pabango ang may katulad na scent ng Davidoff Cool Waters at siyempre sa Women's perfume ako napadpad.
Habang ginagawa ko ang "scent test" ay napansin ko na 5 out of 10 sa mga inaamoy ko na cologne/perfume ay parang naamoy ko na dati sa mga taong kakilala ko. Tila ba sa bawat bote ng pabango ay may tao na pumapasok sa utak ko. Tumagal pa ng konti ang aking pag-imbestiga ng naisip ko na tama nga ang hinala ko. PUCHA! Iyong ibang cologne ay pabango nga ng mga EX-Gf's ko. Haha. Ang ratio ay One brand of scent is to one EX-GF. siguro, mga 5 bote din ang na-recognize.
Futile ang paghahanap ko sa Davidoff copycat scent. Kaya bago pa ako maging EMO sa loob ng BENCH dahil sa alaala na ibinigay sa akin ng mga amoy nito ay lumabas na ako sabay ang isip na 8 out of 10 Filipinos nga naman siguro ang gumamit, nakagamit, gumagamit ng mga produkto nila. Ito ay aking binibinyagan bilang Pambansang Brand ng Perfume sa Pilipinas. Ang Pambansang Perfume ng High School Students. Haha.
Dumaan tayo lahat sa pagiging High School kaya malamang, sino ba sa inyo ang hindi marunong mag-recognize sa amoy ng Bench colognes? Sino ba ang hindi gumamit nito sa inyo o sino ba sa inyo ang walang kilalang tao na gumamit nito? Mula sa BENCH eight, B20, Aria, hanggang sa Bubble Gum Baby Cologne ay naging paborito na yata ito ng mga classmates niyo noong high school kayo di ba? Baon sa bag kasama ang powder, kahit pawis na pawis galing sa paglalaro ng patintero sa playground eh isang spray lang, mabango ka na ulit sa ilong ng CRUSH mo. Haha.
Economical, Strong scent at higit sa lahat, COOL kapag may baon ka nito lalo na kapag gusto mo na magpapansin sa CRUSH mo. Everyday scent ika nga dahil hindi mo naman kailangang magpabango ng HUGO, POLO, Lacoste sa Mon-Fri sked mo sa school kung katabi at kausap mo lang naman ay ang mga classmates mo na naging hobby na ang magimbestiga ng kuto sa kanilang buhok.
BENCH has been a brand that is very FILIPINO. Hindi man ako binayaran ng BENCH para isulat ito, saludo ako sa taong may mga pakana sa mga produkto nila pati sa PENSHOPPE, HUMAN, OXYGEN at sa lahat ng retailers na binigyan ng awareness ang kabataan sa Proper Hygiene. Good business ang ganito. Iyon nga lang, may kaamoy ka pag lumabas ka ng kalye niyo. But the thing is, its telling us that we don't have to spend too much money just to smell good, feel confident as a teenager.
At ako, feel ko pa rin ang pagiging teenager. Nag-birthday man ako last week, I still consider myself a teen. Iyon nga lang ang age ko, TWENTEEN.
Friday, May 8, 2009
The WEAK Week.
Mar Roxas - Korina Sanchez Engagement
OMG. Ito na yata ang pinaka-nakakasukang bagay na nakita ko sa TV. Haha. Testament of Love sa WOWOWEE? bullshit. wtf? Obviously, isa lang naman ang ugat ng ginawa nila na iyan - 2010. And what's with the one-liner statement of Korina? "kahapon, ngayon at bukas, iyong-iyo ako." *puke*
Mar Roxas/Manny Villar/Ping Lacson TV ad
Sa totoo lang, dalawa na lang ang pinagpipilian ko for president sa darating na 2010. And that is VP Noli De Castro and Sen. Manny Villar. But honestly, all those bullshit TV ads of our presidentiables are annoying especially the TV ad of Mar Roxas. One word -TRAPO. Kaya hindi na ako magtataka kung talagang may mga taong maniniwala at maghihikayat kay Manny Pacquiao na tumakbo sa kung anuman na posisyon sa gobyerno dahil sa totoo lang, TRAPO ang mga pulitiko natin ngayon.
Manny Pacquiao victory over Rick Hatton
Haha. This is the story of the century. It's hard to argue who is the best boxer of all time but basically, Manny Pacquiao will be on the shortlist. He pounced Thailanders in his early career. He defeated the swine flu-infected boxers of MEXICO in the past. Demolished even the fake Americans (Golden Boy). And now, even GOD can't save the HITMAN from defeat that is why GoD only saved the QUEEN. haha. It was really an awful knockdown. Picture Perfect.
Martin Nievera National Anthem Controversy
I don't see why our congressmen and the national historical institute are making an issue over how Martin sung the National Anthem that they even want to conduct an investigation over what happened. For me, it was a good rendition and it was sung beautifully. There's no issue over how he sung our national anthem because even the Star Spangled Banner has a lot of renditions by different artists and Americans love it.
Isang tanong lang naman iyan. Binago ba ni ni Martin ang lyrics ng Pambansang Awit? Kung hindi, pwes manahimik na sana lahat ng tao. At pangalawa, paano niyo kakasuhan si Martin eh sa US niya kinanta ang pambansang awit. May Jurisdiction ba tayo tungkol sa nangyari eh sa NEVADA niya kinanta ang Pambansang awit sa kung krimen man na matatawag ang kaniyang ginawa.
Ang Pambansang Awit ay tanda ng ating kapayapaan at kasrinlan at ang pagkanta nito ay hindi nababase sa tono o tiempo ng kanta kundi sa paraan ng pagkanta at pagsa-puso ng musika na tanda ng ating lahi.
3 in 1 PLUS ONE
It's my BurPdhEIi yesterday.
It was raining the whole time...and I Love it.
Tnx God...
I'm now TWENTEEN Years old.
Actually, my BirthDheii is a testament of how I always cheated dEath every year...
so chEErs people...
and bring out the bOOze.
Friday, April 24, 2009
The Misty YOUTUBE Magic
Yes, I love comments and messages I get from people in Youtube. Like for example, there's one old OPM song I posted which is one of my personal favorite because of its melodramatic theme. I think I posted it after I broke up with my gf last 2008. It's weird. I was teary-eyed while collating all the pictures I would include in the video and composing the words which is probably what I felt that time. For all I thought, I'm the only person in this world who knew that song (except of course for the singer and composer). After I uploaded the video, it has now around 4000 views and 13 comments - not bad for a rare material. What I love about the comments is the fact that those people who listened to the song have exactly the same thoughts as mine while uploading the video. People who were in pain, longing for someone, searching for love. It's a mutual feeling. It's a YOUTUBE magic.
Tuesday, April 21, 2009
Taking Chances
Isa sa mga bagay na natutunan kong gawin nitong mga nakaraang linggo ay kung paano makuntento sa mga simpleng bagay. Natuto ako kung paano mangarap ng simple lang. Isa kasi sa naisip ko ay kapag simple lang ang pangarap mo ay mas malaki ang chance na mas magiging masaya ka dahil mas madali mo na maaabot ito.
Sabi ko, as much as possible ay gusto ko na maging unpredictable ang buhay ko. Pero hindi ko naisip na hindi lang pala one way ang mga 'di inaasahang bagay na hinahangad ko. Hindi ko iniisip na magugulat na lang ako at nangyayari na ang mga bagay na ako rin mismo ang may gusto. Binigay sa aking ang pagkakataon na makilala ko ang sarili ko, makita ko ang mga bagay na hinahanap ko ngunit sa dahil sa pagkakataon lang ang mga ito, binawi din agad sa isang iglap. Masakit pero naiintindihan ko lahat dahil alam ko na ipinahiram lang sa akin ang mga pagkakataon na iyon.
Nasaktan ako ng biglang naglaho at binawi ang kasiyahan na ipinahiram sa akin. Parang chess, touch move. Isang maling desisyon lang, at nawala ang lahat. Bumalik sa dati. Pero ang ikinaiinis ko, naipon na ang alaala sa utak ko. Buti sana kung sa oras na nawala lahat at binawi sa akin iyong mga iyon ay ibabalik din ang estado ng pag-iisip ko sa kung ano man ito dati. Pero hindi. binawi lang ito at hinayaan ako na empty handed.
Sa madaling salita, I'm back to ZERO. Ang kaibahan lang, may naipundar na akong alaala kaya medyo masakit ang magsimula. Sanay ako. Sanay ako na iniiwan, sinasaktan. Iniisip ko, I've been there/done that. Ang tanging gagawin ko na lang ay magsimula. Naging karamay ko na ang sarili ko sa matagal na panahon kaya malamang, sa huli, sarili ko din ang tutulong sa akin.
Monday, April 20, 2009
Of Lies, Dreams, Reality, and a whole lot of Google
Saturday, April 18, 2009
Ted Etong??? Ted Failon??
Thursday, April 16, 2009
82 Games. Predictions. Playoffs.
Thursday, April 9, 2009
Moving On...
GRADUATE na ako!!! - Technically, hindi sa isang UNIVERSITY kundi from EDGE Academy. It means I'm officially part of the company where I am working. I'm an asset of the company. I'm part of the workforce. Yeah!!! =)
BAGUIO ESCAPADE - We went to Baguio last Saturday. It was unplanned. We were supposed to go to Malate to have fun, to sing but we couldn't find a taxi. So we decided to go to Baguio like it was only on the other side of the street. None of us even know the place. There were three of us who went there. I think it was 10 years since the last time Ive been there. It was so good. I love the environment. I love everything. Promise, babalik ako.
LIPAT BAHAY - Hmp. Lumipat na ako ng place na tinitirahan. It's sad thinking na ang dami kong memories na naipundar sa dati kong place but the reality is I need to move... drama!!!... It's been 4 years that I've stayed in that place. I hated that place until now but the memories I've shared with myself were really so damn good. bittersweet. Natuto akong umiyak mag-isa, kumain mag-isa, kausapin ang sarili, everything has revolved within that 4-cornered room and now all I have were memories of everything that happened there. The only good thing is I'm learning how to live my life better and of course - unpredictable.
INBOUND - I'm officially endorsed as an Inbound agent. I have a new team which means new team mates. TEAM COLORADO. Great. My teammates are really so vets. The first time I met them, I was so effing scared that I would mess up the team stats. It's been three days since I've joined them and it's really cool. Everything is doing well. Except for the fact that I miss a lot of people from my former batch. But as my work would always suggest, everything needs an ADJUSTMENT...
I AM SOO ub-kicw!!! - un ub-kicw qurg ainwibw eufgr biq. u diybs p ewpaib ri kucw. u diybs p ewpaib ri wbhit kudw. wcwtrgubf ua fewpr eufgr biq. u kicw gwe
That's it. Just try to decipher the last statement. No clues. Just use the keyboard. I need to sleep now. Good night.
Friday, March 20, 2009
Ang BAGONG LIBRO ni BOB ONG
Kapitan Sino?
May 1, 2009
Ikalat na ang balita at mag-abang na sa POWERBOOKS dahil sigurado akong isang taon ang hihintayin niyo kung sa National Bookstore kayo mag-aabang. Hahaha. For sure, panalo ang libro na ito.
Please lang, bawal ang hiraman ng libro o magpa-photocopy at lalo na ang gumawa ng kopya nito online. Matuto kayo na bumili. Mahiya naman kayo. Maawa kayo sa mga kapuspalad na umaasa sa suporta na ibinibigay ni Pareng Bob gamit ang kinita ng mga libro niya.
Friday, March 13, 2009
**2 Thumbs Up for Mr. Butch Francisco**
Tuesday, March 10, 2009
AGONCILLO
Monday, March 9, 2009
Single Gaydies: GAY KIDDIES
haha. Taob si Beyonce sa video na ito.
bongga ang mga bading.
Hindi naman sila nanganganak pero dumadami pa rin sila. haha.
Dude, they are synchronized. Amazing Dancers.
Sunday, March 8, 2009
Kaleidoscope World
So many faces, so many racesOthers grieve while others curse
Some stand out while others blendSome are fat and stout while some are thin
Some are friends and some are foes
Some have some while some have most
Every color and every hue
Some know it all while some act dumb
Let the bassline strum to the bang of the drum
Some can swim while some will sink
And some will find their minds and think
Others walk while others run
You can't talk peace and have a gun
Some are hurt and start to cry
Don't ask me how don't ask me why
Some are friends and some are foes
Some have some while some have most
Saturday, March 7, 2009
Streaks of Light

Sunday, February 22, 2009
Diaspora of Nurses
Marami akong kakilala na pumasa at natutuwa ako sa malaking accomplishment na pinagdaanan niyo. Marami rin akong kakilalang bumagsak sa nakaraang board exam at ang masasabi ko lang ay tatagan niyo pa ang loob niyo dahil isa lang iyan sa pagsubok na pagdadaanan niyo.
Minsan din akong naging nursing student. Naranasan ko ang hirap ng trabaho. Ang pagdugo ng ilong, ang pag-amoy ng kung anu-anong mabaho at ang pagpiga sa utak tuwing may exam. Kaya kung ano man ang kasiyahan na tinatamasa ng lahat ng kaibigan at kakilala ko na pumasa, masaya ako sa narating niyo. DESTINED talaga kayo diyan.
At sa mga hindi pinalad, walang masamang umulit ng BOARD EXAM, wag niyo lang gawin libangan ang pag-ulit. Alamin ang kakayahan ng sarili. Alamin din kung ito ba talaga ang inilaan na propesyon para sa inyo. Hindi matatapos ang buhay niyo dahil lang sa hindi kayo pumasa. May mahigit isang libong propesyon sa mundo. Kailangan mo lang kilalanin ng mabuti ang sarili mo.
Dahil sa change of career ko, nagyon ay naiisip ko na may buhay pa pala ako sa labas ng mundo ng nursing. Minsan sinasabi ko sa sarili ko na tapos na ang NURSING LIFE ko. Hindi ko man ito natapos on a high note, wala rin naman akong pinagsisisihan sa ngayon.
Sa tatlong job interview ko bilang call center agent, lagi nilang kinukwestiyon ang commitment na ibibigay ko dahil sa undergraduate ako at nursing ang course ko. For the sake na maipasa ko ang job interview, lagi ko rin sinasabi na handa akong magtagal bilang isang CALLBOY hangga't kailang ako ng kompanya. AYOS di ba. Samahan mo pa ng DRAMA.
Pero ngayon, naiisip ko na mukhang nagiging totoo nga yata ang commitment ko sa bago kong trabaho. Ngayon lang kasi ako ginanahan ng husto sa ginagawa ko. Ngayon lang ako naging komportable sa buhay ko. Mahirap ang trabaho pero masaya. At ang tangi kong problema ay kung paano ko pinipilipit ang dila ko sa tuwing nasa bibig ko na ang mikropono.
Hanga ako sa anim ko na kasamahan sa kompanya na pumasa rin sa board exam. Hindi maikakaila na talagang maraming nurse ang pinipiling magtrabaho sa call center kaysa sa ospital. Hindi nga lang pala nurse kundi pati mga ibang propesyonal. Lahat gustong humawak ng headset at tumikim ng libreng kape. Hindi ko sila masisi kung change of direction man o stepping stone ang tingin nila sa call center industry. Pero isa lang ang narealize ko, kanya-kanyang trip lang iyan. Sarili mo din naman ang magdedesisyon sa oras na kailangan mong mamili.
Muli, sumasaludo ako sa lahat ng bagong Nurses na pumasa sa board exam. Sana ay maging matagumpay kayo sa propesyon na pinili niyo at maisip niyo sana ang naging buhay ng isang babae na lampara at pagkalinga sa mga may sakit lamang ang naging sandata sa panahon ng giyera ilang daan taon na rin ang nakakaraan. Nagsilbi siyang instrumento sa kung ano ang tunay na silbi ng propesyon na tinahak niyo. Hindi pera kundi pagkalinga. Hindi sweldo kundi pag-aruga.
Mapanatili niyo sana ang kalinisan na bumabalot sa damit na suot niyo at sana ay maisip niyo ang inyong bayan na sana ay umunlad din ang industriya ng medikal hindi dahil sa kung ano man na teknolohiya kundi dahil sa de-kalidad na karakter ng mga tao na tutupad sa ginampanan nilang propesyon.
Thursday, February 19, 2009
Citibank Scandal
Oh Dude, this is so fucking amazing.
I'm working in a call center company with an international account.
Whoever is the agent, I commend you for escalating the situation. haha.
I don't really know what to comment about this call.
Before I started taking calls,
Salary = 5 digits
Sunday, February 15, 2009
Ang Kwento ng Siomai at Rice In A Box
POOF!
Lights... Camera... Action!!!
Sumakay ka sa MRT. Paglingon mo sa iyong kanan, nakakita ka ng isang dalaga ngunit hindi naman talaga dalaga. May bitbit siyang bata. At sa unang tingin pa lang ay alam mo ng anak niya iyon. Walang kasamang asawa o boyfriend man lang kaya nag-assume ka na single mother ang nakita mo. Nakita mo sa kanyang ngiti ang hirap na dinanas niya sa buhay. Mga pangako na nasira. Kinabukasan na kinalimutan dahil sa pag-ibig na inakalang tunay. Nagpaka-tanga. Ngunit sa bawat haplos niya sa kanyang anak, isa lang ang napatunayan mo. Nagmahal siya at hindi mo siya pwedeng sisihin sa kahinaan niya na iyon.
Paglingon mo naman sa kaliwa mo, nakita mo ang dalawang magkasintahan na halos parehas ang tema ng suot na damit. Alam mo na kaagad na sila iyong mga tao na kumikita ng minimum wage sa araw-araw na pagbabanat ng buto. Mahal na mahal man nila ang isat-isa, nakita mo rin sa kanilang mata ang hirap na dinadanas sa pagharap sa problema sa araw-araw. Pamilya na umaasa sa kakainin sa pang araw-araw. Kapatid na pinagtatapos sa pag-aaral. Ang tanging pampawi ng lahat ng lungkot ay ang makita nila ang isat-isa, lunes hanggang biyernes. Walong oras sa bawat araw. Sakto na. Nagmahal sila.
Paglabas mo ng tren, sa iyong paglalakad ay mas namulat ka sa katotohanan. Sa tingin mo ay malandi ang dalawang mag-syota na high school at magkahawak pa ng kamay. Pero alam mo sa sarili mo na ginawa mo rin naman iyon. Andiyan din ang mga kolehiyala na kung maglakad ay para bang inubos na ang albatross sa CR ng mall. Ang mga tibo at bakla na pilit isinisiksik ang buhay nila sa mundong hindi sila matanggap ng tao. Ang mga gurang na nakahanap ng foreigner sa YM. Ang mga POWERPUFF GIRLS na ginawa ng negosyo ang katawan. Ang mga nagmamaganda, nagpopogi-pogian pero tuod naman. Ang mga pangit at masagwa ang mukha na nagpipilit makibagay sa uso. Ang mga babae na sadyang proud sa pagiging virgin ngunit ang totoo ay tigang naman ang pakiramdam. Marami pa sa kanila. Sa araw-araw na paglalakad mo ay makikilala mo sila. Makakasama. Makakabanggaan.
Sila ang mga ordinaryong tao. Parte ka ng mundo na iyan. Nagmahal. Nasaktan. Naglaro. Nagpaka-tanga. Ngunit isa lang ang klaro sa pag-unawa mo. Iba-iba man ang katayuan niyo sa buhay, pilit niyong isinisiksik ang inyong sarili sa isang sitwasyon kung saan alam niyo na magiging masaya kayo. Magkakamali ka nga lang.
Friday, February 6, 2009
TRINA BELAMIDE - Valentine's Day
Valentine's Day - Trina Belamide
Personally, this tops my list as the best V-DAY song ever.
This song is just perfectly done.
A true work of an artist.
It has a nice video also.
I was still in high school when I first saw the video of this song in MYX.
It was the time when Filipino musicians are starting to make some noise again.
Post-BRITNEY-XTINA-MANDY but Pre-KAMIKAZEE-HALE-SPONGECOLA.
I just love watching this video over and over again.
Thursday, February 5, 2009
V-DAY Concerts
I did some research and this is the best that show ORGANIZERS can offer:
Sheena Easton - February 12 : You will only love this if you're part of the OLD Generation. ARANETA COLISEUM
Fall Out Boy - February 13 : If you're both into ROCK music then this is probably the wildest gift you could give to your S.O. You might also wanna try to bring her to a hotel or motel after the concert to live up with the ROCK STAR status for a night. ARANETA COLISEUM
SIDE A; MYMP; Freestyle - February 15: This is the best deal for ARANETA. Perfect for all ages whether both of you are old and doesn't want to admit your real age or if both of you are on your 20's and probably on th cuddling and XOXO stage. ARANETA COLISEUM
But if you doesn't have the big bucks on Heart's day but still want to enjoy the bliss that Feb14 has to offer, then go to SM Malls on any of these days:

Feb 12 (Free show!)SM Cebu at the Atrium, Northwing at 6pm.
Feb 13 (Free show!)SM Mall of Asia at the Entertainment Mall, Seaside Boulevard at 7pm.
Sadly, I don't have a date on those days. (*SOURGRAPING mode*) I'll just probably enjoy by watching some movies at the mall or eat because that is my OFFICIAL FIRST PAY DAY. Deym. I can't wait. But I'll try to go to the BOYCE AVENUE event by myself. F***! ALONE!
P.S guys: If you have some referrals out there, a friend who is also loveless this coming V-DAY, just give my number. 09194767382. F*** it! I'm desperate. Kidding.
Thursday, January 29, 2009
SIGNS: ROMANTIC COMEDY: SHORT FILM
Watch the video above. It's a short film about guys who have I guess "GIRL TROUBLE". I have that kind of attitude or should I say mentality since high school and for me, as long as it doesn't have tumor in it, I'm OK with that. It's also for women who want to understand our situation. Sometimes, we are just afraid of doing the "FIRST MOVE".
This is really a good video. I love it. I know you'll love it also.
How I wish this kind of situation will also happen to me. Hmp. Someday I guess. I'm not closing any doors. Lately, my life has been all about opportunities. Sometimes I'm just afraid to face it or accept the possibility of it happening. I don't know why but I just wanted to accept the fact that some things are better left unsaid.
It will come when it's time for it to come.
Enjoy the video.
Monday, January 26, 2009
3 WAY TRADE : PUREFOODS-AIR21-GINEBRA
PUREFOODS TENDER JUICY GIANTS: DON ALLADO, KG CANALETA
Wednesday, January 21, 2009
Jump Ball

Saturday, January 17, 2009
The Rat Race: First Week
Tuesday, January 13, 2009
McDonalds E-Heads Commercial
Deym! I don't even know what to say about this commercial.
NOSTALGIA! NOSTALGIA! NOSTALGIA!
I've never tried dipping my fries into a chocolate sundae.
I've tried dipping it into a gravy and it tastes awful.
Sunday, January 11, 2009
The ATENEO Immersion SCANDAL
Nakapanlulumo ang diary ng isang ATENISTA na ito. Hindi ko alam kung epekto ba ito ng pagiging UAAP Champion nila at naging utak bola ang kanyang kaisipan o dahil epekto lang ito ng sobrang traffic sa KATIPUNAN. Whatever!
Hindi ko gustong husgahan ang tao na may-akda ng mga imahe sa ibaba. Isa lamang siyang tao na nilamon ng materyal na bagay ang kaisipan. Nilamon ng modernisasyon ang kamalayan ang ipinanganak ng dalawang asong ulol.
Noong bata pa ako ay mayroon kaming kasambahay na isang aeta na tumagal din ng maraming taon hanggang umalis na lang siya ng lumaki na kami. Ni minsan ay hindi ko inisip na iba ang kanilang uri at humahanga pa nga ako dahil lagi silang bida sa SIBIKA at KULTURA na subject ko sa school.
Basahin niyo na lang ang kwento ng isang ATENISTA sa baba nito. Kayo na ang humusga.



Wala akong karapatan na kwestiyonin ang turo ng eskwelahan nila o ng kahit sino pang santo. Pero higit na nakapanlulumo sa kwento ay ang klase ng pag-asal na ipinakita ng kanyang mga magulang. Ikakahiya ko siguro kung ganyan na klase ang mga magulang ko.
Sa mga pagkakataon na ito naiisip ko kung gaano ako ka-swerte na isang nilalang ng Diyos. Una, dahil mayroon akong wisdom. Pangalawa, dahil nabuksan ko ang aking kamalayan sa realidad ng buhay. Isang bagay na hindi matutumbasan ng isang bote ng perfume o isang dosena ng LV bags.
Friday, January 9, 2009
It's NOT The PALE MOON That Excites Me
Thursday, January 8, 2009
Of Fulfillment
Marami akong pinasalamatan.
Marami rin akong hiniling.
Isang araw ang lumipas,
halos lahat ng hiniling ko sa Nazareno ay natupad lahat.
Hindi naman ako deboto.
Hindi rin ako mahilig magsimba.
Pero ika nga ni Kuya Kim,
ngayong araw ay nagbago ang tingin ko sa mundo.
Ito na siguro ang pinakamasayang araw ng buhay ko.
May pinuntahan ako kanina.
Sa una, blangko ang utak ko.
Ngunit ng lumaon, naisip ko
Ito ang araw na kailangang may mapatunayan ako sa sarili ko.
May mga nakilala ako.
Ngunit lahat kami,
ay parang mga daga na nag-uunahan sa isang karera.
Lumipas ang mga oras,
isa isang nagtumbahan ang iba.
Natapos ang araw,
umuwi ako kasabay ang isang damdamin na hindi ko maipaliwanag.
Naranasan ko ang tila ba kagalakan na wala kang masabihan kundi ang sarili mo.
Nasulit ang pagod ko buong araw.
Naubos ang laman ng baterya ko.
Pero sa pag-uwi kong iyon,
baon ko ang isang pag-asa
na ako ngayon ay isang lehitimong mamamayan na ng bansa natin.
Salamat.
Sa Poon.
Sa hirap.
Sa pag-asa.
Sa pagsubok.
Sa pagbagsak.
at sa muli kong pagbangon.
Bukas, masasaksihan ko ang pagbabago ng buhay ko.
Bukas, magsisimula na ang pangalawang yugto ng paglalakbay kong ito.
Tuesday, January 6, 2009
Kailan Pa Naging Scripted Ang Sunog?
Sa lahat ng sakuna sa buhay at aksidente, ang masunogan ang pinaka-ayaw ko. Pero, ang totoo, dalawang beses na kaming nasunogan ng bahay. Ang una ay noong maliit pa lamang ako nang nakatira pa kami sa Maynila at ang panghuli ay nang bigla na lamang nag-apoy ang dirty kitchen namin dito sa probinsya. Halos hindi ako makapaniwala noon na nakikita ko kung gaano kabilis kumalat ang apoy. Buti na nga lamang at mabilis namin itong naapula. Muntik na talagang matulog kami sa kalsada.
May kasabihan daw kasi na mas mabuti ng manakawan ka ng sampung beses kaysa masunogan ka ng isang beses. Kaya ganoon na lamang ang awa ko kapag may ibinabalita sa TV ng mga pamilyang nasunogan. Mahirap magsimula. Mahirap ang buhay na back to zero lalo na kung hindi De Venecia ang apelyedo mo.
Ngunit may napansin ako. Lately, feeling ko ay nagiging scripted ang Bureau Of Fire Protection. Sa paiba-ibang beses kasi na nagkakasunog sa buong kamaynilaan, ang pinakahuli pa nga habang sinusulat ko ito ay ang sunog na nangyari sa Malakanyang, walang ibang reason sa imbestigasyon ng BFP kundi "Faulty Electrical Wiring". Iyan ang Number One Reason ng Sunog. Kumbaga sa Videoke, siya ang "My Way" ni Frank Sinatra.
Ilan bang sunog ang ini-report sa TV na hindi naging resulta ng imbestigasyon ang "FAULTY ELECTRICAL WIRING." Ito na yata ang pambansang dahilan ng SUNOG. Wala na bang pwedeng ibang gamitin na phrase ang BFP kundi "FAULTY ELECTRICAL WIRING"? Dahil sa totoo lang, kahit nga isinusulat ko ang katagang iyan dito sa aking blog ay para bang naririndi ako sa paulit-ulit na sulat ko ng "FAULTY ELECTRICAL WIRING".
Sana naman ay maka-isip sila ng ibang kataga. 2009 na. At sana, ngayong bagong tao ay umiwas na tayo sa sakuna.
Sunday, January 4, 2009
BOOK REVIEW - Para Kay B : Ricky Lee
Noong una, nakalimutan ko pa ang title. Hanap dito. Hanap doon. Hanggang sa sumuko ako at naghanap ng staff ng National Bookstore.
Nagtanong ako sa isang babae.
AKO: Miss, mayroon na ba kayo ung bagong novel ni Ricky Lee? Nakalimutan ko po kasi title eh.
NBS Staff: Para Kay B?
AKO: 'Un. 'Un nga po. (sabay isip na finally may isang tao na alam ang title ng libro na hinahanap ko)
NBS Staff: Hindi ko sure kung mayroon pa kaming stock 'eh. Sabay punta sa isang drawer, halungkat ng libro sa PHILIPPINE FICTION.
AKO: (Tumatakbo sa isip ko na wala na talagang pag-asa)
NBS Staff: Sold out na po 'eh.
AKO: Ahh... Sige, salamat na lang. (Sa isip-isip ko eh kaya pala alam niya ang title ng libro eh dahil naibenta na. Malas.)
Susuko na sana ako ngunit ng pauwi na kami papuntang Bicol(matapos magpa-picture ako sa CR ng ALI Mall with Senator Noynoy Aquino) ay may National Bookstore din nga pala sa mall na un.
Hanap sa Philippine Fiction.
Halungkat.
B-I-N-G-O.
Price? 250.00.
Pila.
Bayad.
Itago sa bag.
Uwi ng BIKOL.
Basa.
Ihi ang pahinga.
Buklat ulit ng pahina.
Tapos.
By: Ricky Lee
MATAPANG ang pagsulat ni Ricky Lee. Isang katapangan na may halong halakhak tulad ng kay Bob Ong. At katapangan na may halong dignidad tulad ng pagsulat ni Alan Navara sa Girl Trouble. Halatang-halata ang pagiging experienced writer ni Ricky Lee. Isa lang ito sa mga librong binasa ko na akmang gawin indie movie o teleserye. Masyadong mapangahas. Teknikal ang pagsulat. Makata ngunit moderno at talaga namang pinagpawisan ako sa ibang kwento. Natural ang pagkwento niya tungkol sa paksa - L.O.V.E. I mean, papasok ang pantasya mo ng isang relasyon na magkahalo ang lahat ng elemento - paniniwala, away at gulo, at ang pinaka-exciting - SEX. Oo. SEX. Ito ang nagbigay kulay lalo na sa unang kwento. Dito inilabas ang galit ng karakter at ang mahusay na paglarawan sa paksa ng walang halong kabastusan.
Overall, nasulit ang pera na ibinayad ko at ang pagod ko sa paghahanap sa librong ito. Magandang basahin ang libro lalo na sa mga tulad kong parte ng karaniwang tao - umiibig, nasasaktan at umiibig muli. Isang henyo ang manunulat kaya mararapat lamang na isang work of art ang kanyang nailimbag na libro. Nakakabighani at tagos sa puso.
Friday, January 2, 2009
The NOT-SO-USUAL-BREAK
This post is about the past week - Christmas and New Year CELEBRATION. Yeah, let me put this in chronological order.
December 24 - 25 = After hearing mass at 10pm, it's the usual "Noche Buena"... ooppss.. it's actually "Noche Gabuyo". I'm just kidding. Chicken Macaroni Casserole, Grilled Spareribs, Grilled Chicken, Beef Asado, and of course my favorite - WINE. It's STRAWBERRY Wine for this year. I ended up sleeping too early, around 3am and woke up on Christmas day to attend mass again in Naga City.
December 28 = The SMA ALUMNI HOMECOMING. It's the time of the year where you see all your "MANANG" schoolmates turned into BITCHY 'HOs and all your crushes during 1st grade now looks like PAN de SAL. I am so mean on this post. Anyways, it's always the usual "ANG-TABA-MO-NA" expression. But it has been fun this year. What I like about my batch mate and schoolmates is the fact that they all remain grounded. There's no "HOW-MANY-CARS-DO-YOU-OWN" attitude - at least at this stage I guess. It was a fun night specially because there's an overflowing supply of booze all evening plus the usual pulutan - kulang na lang kanin - ang the usual hilahan sa dance floor.
December 29 = Good Weather = Good Mood = Good Luck. Indeed it was a lucky night. I visit a very very very old friend of mine. We did the usual hi and hello. We talked for about 4 hours. It was crazy 4 hours. NOSTALGIC. I was trying to forget some things about past issues but she's insisting of asking me things that happened decades ago. I went home at 2 am - elated. Well, thanks for the FIRECRACKER that we were almost hit by a SHRAPNEL. Haha.
December 30 = '05 UNRIVALED MONICANS Batch Party. It was a memorable night. Even heavy rains can't stop us from partying all evening and extending it until the morning. There's booze in every table. Some friends have gone bulimic, nuts, and at around 4AM, the venue looks like a refugee camp. That's how crazy we turned the whole event. Crazy as hell but it was so much fun.
New Year's Eve = I just stayed home, avoided all the firecrackers, enjoyed watching concerts of Sir Paul McCartney, JOURNEY (w/ legendary STEVE PERRY), and the replay of THE DREAM MATCH. The MEDIA NOCHE? Meatball Penne Mac, Beef Caldereta, Fiesta Ham, tons of fruit and again - RED WINE.
It was a simple celebration all throughout the HOLIDAYS. But who cares? The fact that I enjoyed spending time with my family, partying with friends to avoid clinical depression means a lot to me. I am very positive for this 2009. I hope it would be more UNPREDICTABLE-AIRA this year. Sort of GO-WITH-THE-FLOW Theme and a WORK-HARD-PLaY-HARDER 2009. This year would be great. I can sense it.
Saturday, December 27, 2008
Tamad Na Pasko
Sa BICOL ako nag-celebrate ng Christmas.
Ang PASKO pala dito ay maalat.
Lahat kasi ng POLITIKO,
laging sinasabi sa TV na
"Maogmang pasko ASIN Manigong Bagong Taon"
haha... joke...
Marami sana ako gustong isulat tungkol sa aking experiences nitong mga nakaraang araw pero inatake na naman ako ng katamaran. Anyways, masaya naman ang naging pasko ko pero mas excited yata ako sa pagpasok ng bagong taon. Medyo hindi umayon sa aking kapalaran ang 2008 kaya sana naman ay maging maganda ang pagpasok ng 2009. I'm turning 20 next year. Hindi ko pa naiisip ang New Year's Resolution ko dahil alam kong hindi ko naman ito matutupad. Ika nga, I just go with the flow.
Huli man ang aking greetings, Maligayang Pasko pa rin sa ating lahat at sana ang diwa ng Pasko ay magpatuloy sa ating mga puso sa mga susunod na araw at hindi ngayong bakasyon lamang. Have a prosperous New Year na rin.
Monday, December 15, 2008
December 12 is PUTANG INA Day

Chomorva ka na naman sister... may pa-P.I. - P.I. ka pa ngayon eh dati rati Imbyerna lang at etchoserang frog ang kaya mong i-say...
Mr. Palengke ka nga.
Lurky ako sa'yo.
Friday, December 5, 2008
Christmas WishList
Hindi naman ako mahilig sa regalo. Sanay ako na hindi nakakatanggap ng regalo tuwing sasapit ang pasko. OK na sa akin ang bagong polo shirt na bigay ng nanay ko tuwing December.
Kaya eto na.
#5 MTRCB Movie Pass
Kasama rin ito sa listahan ko last year at gusto ko pa rin siya isama ngayon. Haha. Gusto ko sana mapanood ang lahat ng pelikula na gusto kong panoorin sa susunod na taon. Kaya nakikiusap na ako kay chairman Laguardia. Baka naman may passes ka diyan. Penge. Haha.
#4 ONE YEAR SUPPPLY of CHARANTIA CAPSULE
Masaklap pero mukhang kailangan ko nga yata talaga alagaan ang katawan ko. Matagal na ako nagdududa na may Diabetes ako pero tinatamad ako magpa-check ng Blood-Sugar Level at the same time ay medyo kinakabahan din ako. Pero hindi naman yata masama ang mayroon kang maintenance capsule di ba? Kaysa naman lumala pa at magkatotoo ang hinihinala ko.
#3 PC FORMAT OF EA's NBA LIVE '09
Too bad dahil hindi nag-release ang EA SPORTS ng NBA Live 09 sa PC format nila. Pero sa tingin ko naman ay hindi pa late para maayos nila at pwede pa naman siguro sila humabol. I'm really missing the excitement of playing a new version of NBA Live every year. SANA.
#2 A New MP3 Player
Given na ito. Ibinili na ng dad ko for the past 2 years ang dalawa kong kapatid ng MP3 player. Actually, 3 na lahat nabili niya. Pero ako, never pa. But because he's coming home this Christmas for us, natext na niya ako na nakabili na siya for me - a SONY 8 GB Walkman. I'm just not sure of the model but I want the NWZS version. I don't know pero mula yata noon pa ay mahilig na siya sa SONY items.
#1 BAGONG Girlfriend - Si DIANA
Ilang gabi na rin akong hindi nakakatulog ng mahimbing mula ng masilayan ko ang kaniyang mga mata. ANg kanyang labi at postura ay talagang nakakabighani. Kaya wala talaga akong ibang gusto ngayong pasko kundi ang mahawakan ko siya at makapiling habambuhay.
Ito talaga ang gusto ngayong pasko - si DIANA. At nagdadasal na ako na sana ay magkatotoo.
Wednesday, December 3, 2008
Now Showing
San Francisco Bridge na naputol.
White House na inatake ng mga aliens.
Naglahong populasyon dahil sa isang virus.
Monster na umatake sa New York.
Higanteng Lizard na nangwasak ng mga buildings.
Higanteng Unggoy na umakyat sa Empire State Building.
Ang mga nabanggit ko sa itaas ay hindi plot ng isang panibagong terrorist attack matapos ang nangyari sa Mumbai. Ngunit ang mga iyan ay ilang eksena sa pelikula na gawa ng mga American Filmmakers.
Ano pa nga bang Historical sites sa bansa nila ang hindi pa nawawasak sa kanilang mga pelikula?
I mean, gustong gusto nilang pasabugin ang mga lugar sa bansa nila. Gustong-gusto nila na maghasik ng lagim sa mga pelikula.
Ngunit kapag nagkatotoo tulad ng nangyari sa World Trade Center, sisihan sa gobyerno, iyakan ng walang katapusan at sa huli - siyempre ay ang gustong gusto ng lahat - BENEFIT CONCERT.
Hahaha. Iyon yata ang pinakamasayang pangyayari matapos ang trahedya. Ang BENEFIT CONCERT. Isa na yatang tradisyon ang pagdadaos ng BENEFIT CONCERT matapos ang trahedya sa bansa nila. Iyan ang panahon kung saan bigla mong naramdaman na may karamay ka sa gitna ng trahedyang pinagdadaanan mo. hindi ka nag-iisa. Kaisa mo ang lahi mo at ang buong mundo.
Naisip ko ay buti na lang ay hindi pa ito nangyayari sa sarili nating bansa. Hmp. Ano kaya kung may mag-isip din na bombahin ang Rizal Park? Meron din kayang mga taong magdadalamhati kung pasabugin nila ang estatwa ni Rizal - ang ating pambansang bayani? O baka matuwa pa ang iba at mawawala na ang lahat ng nagra-rugby sa lugar? At may hihirit pa na sana isunod na ang Malakanyang para mawala na si Gloria.
Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa ating mga Pilipino kung sakali man na tayo ay atakehin ng mga terorista. Ngunit sa totoo lang, ayaw ko ng malaman pa ang sagot sa mga tanong ko na iyan. Mabuti na sigurong aminin na lang natin na baluktot ang pagkakaisa nating mga pinoy kaysa naman maipit pa tayo sa isang sitwasyon na hahamon sa ating lahi.
Para sa akin, maswerte pa rin tayo sa kalayaan at seguridad na natatamasa ng ating bansa, kumpara sa THAILAND, INDIA, HAITI sa mga nagdaang araw. Isama mo pa ang dekada ng gulo sa SOMALIA na naging pelikula na rin. Maswerte pa rin ako dahil may LRT at MRT pa akong nasasakyan upang umiwas sa TRAFFIC sa EDSA at TAFT avenue. Maswerte pa tayo dahil kahit isang beses sa isang buwan ay nakakapamasyal tayo sa loob ng mall na walang bayad ang pagpalamig sa Air-Con. Maswerte pa rin tayo na kahit mabagal ang takbo ng hustisya ay umuusad pa rin ito sa ating bansa. Maswerte pa rin tayo na kahit sangkatutak ang tiwaling opisyal sa ating gobyerno ay naiisipan pa rin nilang magpagawa ng mga kalsada, tulay at mga eskwelahan kahit isang beses sa siyam na taon nilang panunungkulan. Maswerte pa rin tayo dahil kahit may mga pari tayong nakakabuntis, bakla, terorista ay napupuno pa rin ang simbahan tuwing linggo at hindi pa naglalaho ang ating pananalig sa Diyos.
Alam ko na marami sa atin ang naghahangad pa rin ng pag-unlad o ikaangat sa buhay. Ngunit hindi ito nakukuha sa isang iglap kahit sampung beses man tayo magpalit ng pangulo mula ngayon hanggang 2010. Hindi assurance ang CHA CHA ng pagbabago. Hindi tayo yayaman kung ma-impeach man ang PRESIDENTE. At lalong hindi tayo uunlad kahit makapasok ang PLONING sa OSCARS.
Habang nagkakagulo sa Mumbai noong isang linggo at naka full alert ang Militar natin dito sa Pilipinas, ang balita sa TV PATROL ay kung totoo ang usap-usapan na magkakabalikan si Dingdong at Karylle. At kung sino ang partisipante ng Pinoy Fear Factor ang susuko sa hamon ng mga ahas. Marami nga sigurong mas importanteng bagay kaysa sa ating seguridad at sanay na siguro tayong maging manhid sa kabila ng takot na pwedeng mangyari ang mga kaguluhan na nagaganap sa ibang bansa at malipat ito sa sarili nating bayan.
Kung kayo ay kuntento na sa buhay niyo ngayon, sana ay hindi magbago ang sweldo niyo sa inyong trabaho. Kung kayo ay patuloy na naghahanap ng pagbabago sa lipunan, sige at baka madaan pa natin iyan sa konti pang tulog. Kung kayo ay sawang sawa na sa pagiging Pilipino, may mga bundok sa Africa ang hindi pa natitirhan ng tao.
Kanya-kanyang diskarte nga lang siguro iyan. Kanya-kaniyang oras ang darating para sa nararapat na bagay. Kanya-kanyang pagsubok na hahamon. Ngunit sa huli, kanya-kanya din ang pagtindig para makabangon kahit pa mahila ulit natin pababa ang una ng tao na nakatayo.
Sunday, November 30, 2008
Dementia
TWILIGHT: Movie Review
Wednesday, November 26, 2008
Shake Rattle and Roll X : Made in PWU???

Tama ba ang nakikita ko?
Iyan ba ang BAYANIHAN PASEO ng Pidabz kung saan nakatayo sina KIMERALD? As in the BAYANIHAN PASEO kung saan may alamat na hindi gumagraduate ang tumatambay dito? harhar.
Chumochorva na talaga ang pidabz. Una, may Grand Star Dreamer na sila. Tapos, biglang nag-enroll si Tito Boy. Tapos ngayon, may pelikula na. hahahaha.
Pero kung sa Pidabz nga ang set ay hindi na ako magtataka. Sana lang ay ipakita rin nila 'iyong mga kwarto sa may mezzanine. Hmp. Tumitindig kasi talaga ang balahibo ko pag dumadaan ako sa parteng iyon. Doon ko kasi naranasan ang first brown out ko sa Manila bandang alas siete ng gabi. At lahat kami takbuhan habang nasa meeting.
Na-eexcite tuloy ako sa muling pagbalik ko sa Pidabz sooooon. May mga namimiss na rin kasi ako. Haha. Natatakot din na baka hindi ko ma-adjust ang mga kukunin kong subject at grumaduate ako ng 2020. haha.
Hanggang sa muli PIDABZ.
UNFAIR ang LAYP
Marami akong napupulot sa panonood ng TV. Ilan dito ay ang mga binibitiwang salita ng mga artista at ibat ibang uri ng tao kaya naisip ko ano nga ba ang mga pinagkaiba ng mga salita na gamit nating mga karaniwang tao sa mga salitang gamit ng mga personalidad.
Sa KARANIWANG TAO na magkarelasyon na naghiwalay:
COOL off / nag-BREAK / SPLIT-up / LQ
Ngunit kay SAM MILBY at ANNE CURTIS:
"We're not exclusively dating anymore"
(oh dava bongga ang lola mesh)
Sa KARANIWANG TAO na may kolores ang kuko:
MANICURE / PEDICURE
Sa mga ARTISTA na may disenyo ang kuko:
"NAIL Art"
Sa EMPLEYADO ng opisina na nagkamali sa trabaho - ang excuse:
"Sorry TANGA lang" / "Sorry TAO lang"
Sa PRESIDENTE ng BANSA na tumawag sa COMELEC official kahit BAWAL - ang excuse:
"lapse in judgment"
Ang tawag ng masa sa iniinom na TUBIG na nasa bote:
"Mineral(water)"
Ang tawag sa BOTTLED WATER ni Kris Aquino at Boy Abunda:
"Alkaline Water"
Ang tawag sa bisyo ng mga adik sa kanto:
sumisinghot / nag-aadik / tumitira
Ang tawag sa bisyo ni TIM YAP at Borgy Manotoc:
"snorting coke"
Ang tawag sa pagpatay umano ng MILITAR sa miyembro ng NPA at mga AKTIBISTA ( magkaiba sila):
"extra judicial killings / human rights violation"
Ang tawag sa mga MILITAR na pinapatay ng NPA:
"actually wala... walang gustong itawag sa kanila... normal lang daw"
Ang tawag sa tao na wala na sa katinuan ang pag-iisip:
"baliw / may toyo / kulang-kulang"
Ang dahilan ng artista na gustong makipaghiwalay sa asawa pagdating sa husgado:
"psychologically incapacitated"
Ang dahilan ng isang pobre na nagnakaw kapag nahuli:
"Sir, may sakit po kasi ang lola/nanay ko"
Ang dahilan ng GOVERNMENT OFFICIAL na nangurakot:
"just another day at the office"
Sunday, November 23, 2008
The SUPER BOWL of Boxing
The Dream Match
between PACQUIAO and DE La Hoya
is surely going to be a classic match-up
but come on,
nothing is at stake,
except obviously for MONEY.
I have just finished watching
the HATTON- MALIGNAGGI bout earlier.
It was my first time to watch The British brawler fight.
ANd obviously, it was like a soccer match.
The fans were chanting like hooligans
in a CHELSEA-MANCHESTER FC match-up.
They were singing in chorus.
(I heard the song Winter Wonderland)
But it was a GREAT fight though HATTON is not a real great fighter.
But right after HATTON outclassed the Italian Boy via 11thR TKO,
guess who made a CAMEO appearance?
Liam Gallagher and Noel Gallagher of OASIS
David Beckham was also in attendance to show support for his bloody mate.
PUCHA!
Paul McCartney na lang ang kulang star-studded na.
HATTON is a SUPERSTAR in his country.
Though he is not the only superstar,
(they have BECKHAM, Elton john, Beatles,
Rolling Stones, and SOCCER as a sport...
ooppsss.. it's football for them)
He is still a legit prized possession by their country.
Yeah, he is like our very own MANNY Pacquiao in that sport.
That is why I want to make a proposal for the whole boxing world.
MANNY PACQUIAO-RICKY HATTON
The SUPER BOWL of BOXING
PACMAN vs HITMAN
140 lbs
2009
I guess it's time for PACMAN to fight for his real objective- for the country.
De La hoya would give him 33 million in december but this HATTON is a REAL opponent.
It's time that we let those British know who we really are.
Not the one that BBC described in their sitcom.
Just imagine how big that fight would be.
Battle of PRIDE. RACE. DIGNITY.
Oh bloody man, it's going to be BIG.
Wednesday, November 19, 2008
Ang Alamat ng Letter "U" na may Dalawang Tuldok sa Taas
Huwag kayong mag-alala. Wala itong halong pagiging anti-Christ at walang kinalaman si Dan Brown sa aking ekspiremento.
Ang aking problema: Saan nga ba nagmula ang letter "U" na may dalawang tuldok sa taas. At bakit hibang na hibang ang napakaraming pinoy sa paggamit nito?
Symbol: Ü
Saturday, November 15, 2008
Word of the WEAK
Friday, November 14, 2008
Sa Isang Funeral Parlor

=================
OWNER: Oh pare, ano nangyari?
CLIENT: Pare, namatay na kasi ang lola ko dahil sa katandaan. Kaya eto, ikaw tinakbuhan ko para sa kabaong.
OWNER: Sige pare, pumili ka na dyan sa mga kabaong na iyan kung ano gusto mo.
OWNER: 30,000 pare kasama na pati funeral services dyan.
CLIENT: Bigyan mo naman ako pare ng discount. Ano pa't naging magkumpare tayo? 25,000 na lang.
OWNER: Naku pare. fixed price na kasi iyan. Kung gusto mo, bibigyan na lang kita ng isa pang maliit na kabaong. Libre na 'iyon.
SusMaryanokalupo... WTF!
Thursday, November 13, 2008
Deja Vu
======
This post is about similarities.
BINAY
The Problematic Human Being

sa tindi ng problema ng tao,
may ibang hindi na kinakaya at gusto na lang magpakamatay.
Mabuhay man,
lumalaki naman na wala sa katinuan.
"It's a matter of making the right decisions"
Tamang diskarte ika nga.
"Life is a game of survival"
Kaya dapat handa ka.
Para tumagal man ang paghihirap,
hindi ka naman magmumukhang tanga.
Wednesday, November 12, 2008
3 DADS with ONE MOMMY -ending-

Tuesday, November 11, 2008
Something the Lord Made

Pero may mga oras na nakakaramdam ako ng ibang klase ng kalungkutan.
Kalungkutan na tila ay tumatagos sa kaluluwa ko.
Nararamdaman ko ang paglamig ng aking pakiramdam.
Na parang pinagkaitan ako ng isang bagay na ninais ko ng matagal.
Pilitin ang utak na ikubli sa katotohanan.
The OBAMA Fever

Friday, November 7, 2008
ASTIG ang PINOY

Wednesday, November 5, 2008
PBA Best PLAY
Tuesday, November 4, 2008
Monday, November 3, 2008
Monday, October 27, 2008
This Ad is HUGE!!!
Sunday, October 26, 2008
Monday, October 20, 2008
RUSSIAN Dolls 101
Matryoshkas date from 1890, and are said to have been inspired by souvenir dolls from Japan.
Rihanna and Chris Brown LIVE in Manila
Bonifacio Global City Open Field
PLATINUM PhP 8240.00
GOLD PhP 3090.00
SILVER PhP 1545.00
BRONZE PhP 309
Ticket Pricing from November 1
PLATINUM PhP 10300.00
GOLD PhP 5150.00
SILVER PhP 3090.00
BRONZE Php 618.00
=0000=















